Tarihçe

Osmanlı döneminde hekim dernekleri olarak başlayan örgütlenmenin tarihi 1856 yıllarına kadar gitmektedir. Cumhuriyet döneminde ise 1928 yılında çıkarılan Tebabeti Şuabatı Sanatlarının Tarz-ı İcrasına dair kanunun 14. maddesine dayanarak 1929 yılında çıkarılan Etibba Odaları Nizamnamesi ile ("etibba" tabipler demektir) Ankara, İzmir, İstanbul, Konya, Adana, Sivas, Diyarbakır, Samsun ve Erzurum’da dokuz Mıntıka Etibba Odası kurulur. Bu dönemde Edirne, Tekirdağ, Kırklareli illeri İstanbul "Etıbba" Odasına bağlıdır. Zamanla sayıları artan Etibba Odaları aslında birbirinden bağımsız yapılardır. Merkezi bir çatı altında toplanmaları 1953 yılında çıkarılan 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanunu ile olur.

İstanbul'dan ayrı olarak Edirne Tabip Odası, yine üç Trakya ili birlikte; Edirne-Kırklareli-Tekirdağ Tabip Odası olarak 27.06.1953 tarihinde kurulmuştur. 6023 sayılı yasa gereği 1987 yılında Tekirdağ ilinde istenilen üye sayısı sağlandığından Edirne Tabip Odasından ayrılmıştır.

07.12.1994 tarihinde de Kırklareli'nde üye sayısı oda kurmaya yeterli olduğundan ayrılmıştır. Edirne Tabip Odası bu tarihten sonra tek il olarak çalışmaya başlamıştır.

Türk Tabipleri Birliği ve Edirne Tabip Odası

Türk Tabipleri Birliği (TTB) bu topraklarda 71 yıldır hekimlerin örgütlü sesi, kolektif iradeyle sağlık alanında mücadele yürüten örgüttür. Hekim odalarının kuruluşunu dikkate aldığımızda, tarihi 95 yıla ulaşsa da kurumsal anlamda örgütlü hekim mücadelesinin tüm Türkiye’de yaygınlaşması 1953’te 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanunu’na dayanmaktadır.

Türk Tabipleri Birliği, bir meslek örgütü olarak üye hekimlerin haklarını korumaya daraltma çabalarına karşın hekim haklarının geniş ufkuyla bu kalıba sığmayacak boyutta bir mücadele örgütüdür. Hekim hakları öncelikle hekimin bir hak öznesi olarak insan olmaktan gelen haklarıyla var olmak zorundadır (TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ VE KAZANIMLARIMIZ).